Жусандойым

Дулат Жексенбаев

Мерейі асып-тасып жатқан ізгі,
Тарихтың беттерінен тапқан ізді.
Өткенің өлең болып өрілгенсің,
Әр балаңа ашқансың қақпаңызды.

Жусандойым — ыстық болған әр балаңа,
Жусандойым — кие қонған тамырына.
Алыстан сағынышпен оралғанда,
Күлімдеп атады екен таңын мына.

Иіскесең — жусан иісі кетпейтұғын,
Жерұйықтың өзі де жетпейтұғын.
Сезімім кемеріне таяғанда,
Отанымсың — елжіретіп өтпейтұғын.

Шаттыққа тола берсін төрі кескен,
Көңілден кетпейсің біраз көзімізден.
Ұлылыққа бастайды Жусандойым
Отан деген басталар өзіңізден.

• Facebook
• Twitter
• Vkontakte