Қаратөбе қызы

Дулат Жексенбаев

Көк майса белі, тербелген желі,
Құт қонған мекен – қадірлі жері.
Арайлап атқан әр таңында,
Атыңнан айналдым, Қаратөбем менің!

​Ай болып туған, күн болып күлген,
Көңілдің гүлін жайнатып жүрген.
Қос бұрымды, қос ерке,
Қаратөбе қызы-ай!
Жанары нұрлы, сөзі бал,
Шолпанның өзі-ай!

Ақ ниет жандар, ақ босағасы,
Ауылдың сымбаты, ары, бағасы.
Қаратөбе аруы – даланың көркі,
Мақтауға толы әрбір ісі.
Киелі қоныс, іргесі мықты,
Сол жерден бағым ашылар тіпті.

Сарғайған күзде сағынтып жүріп,
Үміттің шамын жағасың күліп.
Қаратөбеге барсам, қайтқым келмейді,
Ғажайып әлем өзіңмен бірге.
Ауылың аман, өзің де аман бол,
Жұлдызым болып жолыма қонған.

• Facebook
• Twitter
• Vkontakte